A B C Cz D E F G H I J K L Ł M N O P R S Sz Ś T U V W X Z Ż

SOBIECKI

Olgierd Tadeusz

(1917-2002)

Stopień wojskowy na zakończenie II wojny światowej

kpt. WP, F/Lt RAF

Data i miejsce urodzenia

22 grudnia 1917 r. w Kartuzach, woj. pomorskie

Rodzice

Rodzeństwo

Emil (1876-1926, prawnik, działacz narodowy na Kaszubach, pierwszy starosta kartuski)

Wiesława (1913), Regina (1914), Aldona (1915), Leszek (1916 – obrońca Modlina, niewola w 1939 r.), Włodzimierz (1919)

Cyryla z domu Grosman (ślub w 1912 r.)

Żona

Dzieci

Mary Helena Wilford, ślub 26 lipca 1947 r.

Czworo dzieci, w tym John

Szkoły cywilne

Gimnazjum w Krakowie, prawdopodobnie VI Państwowe Gimnazjum Męskie im. Tadeusza Kościuszki (ukończył je brat Leszek)

Inne wydarzenia przed służbą wojskową

Początkowo Sobieccy mieszkali w Kartuzach, w 1919 lub 1920 r. przeprowadzili się do Starogardu Gdańskiego, a półtora roku później do Bydgoszczy

Co najmniej do 1931 r. mieszkał w Bydgoszczy, potem rodzina przeprowadziła się do Krakowa, gdzie Cyryla miała rodzinę.

Data wstąpienia do wojska

21 września 1937 r.

Promocja oficerska

1 września 1939 r. – XIII promocja Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, lokata 73/147

Przebieg służby przed wojną

  • 21 września 1937 r. – kurs unitarny w 79 pp w Słonimiu
  • 3 stycznia 1938 r. – Szkoła Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie
  • 22 czerwca 1939 r. – kurs specjalizacji myśliwskiej w Ułężu
Podczas szkolenia w Dęblinie, Olgierd Sobiecki drugi z lewej.

Kampania 1939 r.

  • Szkoła Podchorążych Lotnictwa (1-17 września)

Ewakuacja z Polski

  • 17 września – przekroczenie granicy rumuńskiej
  • Pobyt w Tulcea, Slatinie i Efori
  • 15 października zaokrętował się w Bałcziku na płynący do Bejrutu „Aghios Nikolaos”

Francja 1939/1940

  • 29 października dopłynął do Marsylii
  • Stacja zborna w Salon
  • Grudzień 1939 r. – Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Lyonie
  • 2 marca w grupie kpt. Józefa Ostrowskiego skierowany do Pau

Przebieg służby w Wielkiej Brytanii

Nr służbowy: P-0549

  • 12 lipca 1940 r. – przybył do Wielkiej Brytanii
  • Stacja zborna w Gloucester
  • 3 sierpnia 1940 r. – Obóz Lotnictwa Polskiego w Blackpool
  • Do 25 maja 1941 r. – 6 AACU
  • 29 października 1941 r. – Polska Szkoła Myśliwska przy 55 OTU
  • 23 grudnia 1941 r. – 308 Dywizjon Myśliwski
  • 5 stycznia 1942 r. – 303 Dywizjon Myśliwski
  • 6 lipca 1942 r. – 453 Dywizjon Myśliwski (australijski)
  • 22 sierpnia 1942 r. – 306 Dywizjon Myśliwski
  • 23 grudnia 1942 r. – 25 ETTS w Hucknall
  • 18 grudnia 1944 r. – 16 SFTS

Niewola

x

Rany i kontuzje

x

Skoki ze spadochronem

x

Wypadki lotnicze

x

Przymusowe lądowania

x

Inne wydarzenia w czasie wojny

W CWL w Lyonie był chory, 13 stycznia 1940 r. wrócił ze szpitala

Okoliczności śmierci

  • zmarł 24 października 2002 r. w miejscowości Delta w kanadyjskiej Kolumbii Brytyjskiej

Losy powojenne

Wyjechał do Kanady, osiadł w Kolumbii Brytyjskiej

Pracował w branży ubezpieczeniowej

Miejsce spoczynku

Awanse (starszeństwo)

  • ppor. – 1 sierpnia 1939 r.
  • por. – 1 września 1941 r.
  • kpt. – 1 marca 1945 r.

Odznaczenia

1942 – Krzyż Walecznych

Odznaczeni Krzyżem Walecznych piloci 303 Dywizjonu. Olgierd Sobiecki drugi z prawej.

Wyróżnienia

x

Kary

x

Zwycięstwa powietrzne

Na liście Bajana na 436. pozycji z zapisem 0–0–½.

25 czerwca 1942 r.

Wystartował wraz z por. Bolesławem Gładychem z lotniska Kirton-in-Lindsey na patrol na osłonę liczącego około 30 statków konwoju. Sobiecki zobaczył lecący na niskim pułapie Ju 88 i obaj piloci go zaatakowali. Po powrocie do bazy por. Gładych meldował o jego zestrzeleniu do morza. W rzeczywistości niemiecka maszyna wróciła postrzelana do bazy i pilotom zaliczono wspólne uszkodzenie samolotu. Wspomina o tym kronika 303 Dywizjonu:

Po powrocie wynikło małe „qui-pro-quo”, ponieważ Gładych zeznał, że widział Niemców, jak rąbnęli w wodę, a tym czasem operejszen (Oprations room – naziemne stanowisko naprowadzania samolotów) Grupy pilotowało Szkopa do domu i na podsłuchu odbierali jego depesze, wołające o homing (kurs do bazy), bo został postrzelony przez dwa Spitfire’y. Prowadzili go na podsłuchu aż do wylądowania – ostatnia depesza mówiła o 52 dziurach w samolocie. W Fighter Command wybuchł mały skandal, no i nam było cholernie nieprzyjemnie. Ostatecznie nie uznano zeznań Gładycha za prawdziwe i przyznano mu Ju 88 tylko jako „damaged” (uszkodzony). I tak miast pochwał za porządne przetrzepanie skóry Szkopowi, musieliśmy zbierać mniej lub więcej grzecznie polane wymówki.

Dokumenty

Zdjęcia

Paszportowe zdjęcie z Rumunii z 1939 r.

Źródła

B. Kąkol, Emil i Olgierd Sobieccy. Losy pierwszego starosty kartuskiego i syna – pilota wojskowego, „Kartuskie Zeszyty Muzealne”, 2002, z .7.

Linki

Współpraca: Karen Sobiecki